W Dzienniku Gazecie Prawnej ukazał się materiał dotyczący nowych zasad wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, obowiązujących od 27 stycznia 2026 r., w którym komentarza eksperckiego udzieliła dr Katarzyna Kalata.
Zgodnie z nowelizacją ekwiwalent wypłacany jest obecnie w terminie wypłaty wynagrodzenia za pracę, a jedynie w sytuacji, gdy termin ten przypada przed ustaniem stosunku pracy – w ciągu 10 dni od jego zakończenia.
Jak wskazuje dr Katarzyna Kalata, zmiana ta stanowi przede wszystkim uporządkowanie dotychczasowej praktyki. W wielu organizacjach obowiązujący wcześniej model zakładający rozliczenie ekwiwalentu w dniu rozwiązania stosunku pracy był w praktyce niewykonalny, zwłaszcza w podmiotach funkcjonujących w oparciu o miesięczne cykle płacowe.
Nowelizacja nie tyle zmienia więc realia funkcjonowania pracodawców, ile je legalizuje.
Jednocześnie, co wynika również z analizy praktyki kancelarii – nowe przepisy nie pozostają neutralne dla wszystkich podmiotów. Ich rzeczywiste skutki są ściśle powiązane z przyjętym w danej organizacji terminem wypłaty wynagrodzeń.
W przypadku pracodawców wypłacających wynagrodzenia w późniejszym terminie zmiana oznacza większą przewidywalność i więcej czasu na prawidłowe rozliczenie świadczenia.
Natomiast w organizacjach stosujących wcześniejsze terminy wypłat pojawia się konieczność dokonywania dodatkowych rozliczeń poza standardowym cyklem płacowym – w terminie 10 dni od ustania stosunku pracy. W praktyce oznacza to dodatkowe naliczenia, listy płac oraz operacje finansowe realizowane poza przyjętym systemem.
Jak podkreśla dr Katarzyna Kalata, zmiana ta nie prowadzi do uproszczenia systemu, lecz do przesunięcia ciężaru organizacyjnego na pracodawcę.
Nowe regulacje rodzą również szereg wątpliwości praktycznych, w szczególności dotyczących konieczności dostosowania regulaminów wynagradzania, zasad ustalania terminów wypłaty wynagrodzeń oraz organizacji procesów kadrowo-płacowych.
W konsekwencji nowelizacja stanowi przykład regulacji, która rozwiązuje problem formalny, lecz jednocześnie generuje nowe wyzwania operacyjne, wymagające świadomego dostosowania wewnętrznych procedur po stronie pracodawców.
